Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατάπιος μοναχός Καυσοκαλυβίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πατάπιος μοναχός Καυσοκαλυβίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 21 Ιουλίου 2019

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗΣ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ 1




Στίς μέρες μας πληθαίνουν τά δημοσιεύματα καί οἱ τηλεοπτικές ἐκπομπές, μεγάλης μάλιστα θεαματικότητας, μέ θέμα τους τή Μαγειρική. Ἡ Μαγειρική εἶναι μιά τέχνη˙ θέλει πεῖρα, ἔμπνευση, τεχνική, ὑπομονή, φιλότιμο καί μεράκι. Τίς ἀρετές αὐτές ἀλλά καί τήν ἴδια τήν τέχνη τῆς Μαγειρικῆς ἐξασκοῦν καί οἱ Ἁγιορεῖτες μοναχοί, πρός χάριν τῶν ἰδίων, τῶν συνασκητῶν τους ἀλλά καί τῶν πολυάριθμων προσκυνητῶν τοῦ Περιβολιοῦ τῆς Παναγίας. Πάντοτε πρός δόξαν τοῦ ζωοδότου Θεοῦ, πού Τούς δίδει τόν «ἄρτον τόν ἐπιούσιον» καί εὐχαριστίαν πρός τήν Κυρία Θεοτόκο, ἡ ὁποία ἔχει εὐλογήσει μέσα στό Περιβόλι της νά εὐδοκιμοῦν ὅλα τά λαχανικά καί τά φροῦτα στούς μεγάλους καί μικρούς ἀθωνικούς λαχανοκηπους, κάνοντάς το ἀλλον ἐπίγειο παράδεισο.

   Τέχνη λοιπόν ἡ Ἁγιορειτική Μαγειρική καί ὡς ἁγιορείτικη τέχνη ἐλκύει τό ἐνδιαφέρον καί τοῦ ἱστολογίου μας ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ.

   Γιά τόν λόγο αὐτό, καί ἀνταποκρινόμενοι στό αἴτημα ἀρκετῶν ἀπό τούς ἀναγνῶστες μας τολμοῦμε τήν παράθεση ὁλίγων συνταγῶν μαγειρικῆς πού ὡς βασικά ὑλικά τους ἔχουν τά λαχανικά, τά ὁποῖα παράγονται στούς ἀθωνικούς λαχανόκηπους. Ἐννοεῖτε πῶς μέ τίς δημοσιεύσεις αὐτές δέν στοχεύουμε, ὄχι μόνο νά ἀντικαταστήσουμε ἀλλά οὔτε κἄν νά συμπληρώσουμε τίς ἤδη δημοσιευμένες συνταγές ἀπό καταξιωμένους Ἁγιορεῖτες μαγείρους. Ἁπλῶς διατυπώνουμε «ἁγιορείτικο λόγο», ἀρτιμένο –αὐτή τή φορά- μέ τά ἐδέσματα τῆς ἁγιορειτικῆς μαγειρικῆς. Ἄλλωστε, νά μή ξεχνᾶμε ὅτι ὁ «ἁγιορείτικος λόγος» συνοδεύει πάντοτε τούς Ἁγιορεῖτες μοναχούς ἀλλά καί τούς προσκυνητές κατά τό γεῦμα τους, ἀφοῦ κατά τή διάρκειά του, ὁ μοναχός-ἀναγνώστης διαβάζει τόν βίο τοῦ ἁγίου τῆς ἡμέρας ἤ ἀποσπάσματα ἀπό πατερικά κείμενα.

  Πρίν τή δημοσίευση τῶν πρωτότυπων Συνταγῶν μας, στήν ἑπόμενη ἀνάρτησή μας θά παραθέσουμε ἕνα πρωτοδημοσευόμενο κείμενο τοῦ μοναχοῦ Παταπίου Καυσοκαλυβίτου, ὡς ἀναγκαῖα καί ἐλπίζουμε κατατοπιστική Εἰσαγωγή στήν Ἁγιορείτικη Μαγειρική. Τοῦ ἰδίου Γέροντα θά εἶναι καί οἱ δημοσιευόμενες Συνταγές, πού θά ἀναρτοῦμε κατά καιρούς στό ἱστολόγιό μας. 

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ



Ὁ  ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης μέ «πόνο καί ἀγάπη» γιά τούς νέους
                                                                           π. Παταπίου Καυσοκαλυβίτου
              
    ναπολώντας τή σεβάσμια μορφή τοῦ ἁγίου Παϊσίου καθώς καί τίς φωτισμένες νουθεσίες καί διδαχές του, μένει ἡ αἴσθηση ὅτι ὅλα ὅσα ὑπέφερε καρτερικά στήν ἀσκητική του ζωή: στερήσεις, κακουχίες, πειρασμοί, κοπιώδεις μετακινήσεις, ἐνοχλήσεις καί κόπωση ἀπό τούς ἀναρίθμητους προσκυνητές καί τέλος, ὁδυνηρές ἀσθένειες, τά ὑπέμενε ἀπό ἀγάπη γιά τό Θεό καί γιά τόν ἄνθρωπο.

   Καί στίς ἱερές Μονές πού διακόνησε, ἐντός καί ἐκτός Ἁγίου Ὄρους, καί ὅταν ζοῦσε μόνος του στήν ἡσυχία, ἡ ζωή του ἦταν μία συνεχής διακονία ἀγάπης. Μιᾶς ἀγάπης χωρίς σύνορα πού ἐπειδή ἦταν εἰλικρινής καί ἀπαύγασμα τῆς θεοειδοῦς του ψυχῆς, ξεκούραζε ὅλους ὅσους τή γεύονταν. Ἀκόμη καί στήν περίοδο πρίν τήν ὁσιακή του κοίμηση, ἄν καί ἐξ αἰτίας τῆς καρκινικῆς νόσου, εἶχε ὁδυνηρώτατους πόνους, ἐκεῖνος θυσιάζοντας τόν ἑαυτό του γιά τούς ἀδελφούς του, διακονοῦσε μέ αὐταπάρνηση καί αὐτοθυσία ὅσους προσέτρεχαν σ' αὐτόν γιά νά βοηθηθοῦν....

   Μά κι ἀπό τήν πλούσια διδασκαλία του, πού ἀναφέρεται διεξοδικά σέ ὅλα τά θέματα τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς καί πού πραγματικά μᾶς «ἀφυπνίζει πνευματικά», βλέπουμε τό ἅγιο Παΐσιο νά μιλάει μέ «μέ πόνο καί ἀγάπη» γιά ὅλους μας.  

   Ἀπό τό πάνθεον τῶν ἀρετῶν, ἡ ἀγάπη -ξεχωριστά ἀνάμεσα στίς ἄλλες- φαίνεται νά διαπνέει τή σύνολη ζωή καί διδασκαλία τοῦ ἁγίου Παϊσίου.
   Ἡ ἀγάπη εἶναι προϋπόθεση γιά νά φέρει τό ἐπιδιωκόμενο ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου τῶν σφαλμάτων τοῦ ἄλλου κι αὐτό εἶναι κάτι πού τό ὑπογραμμίζει ὁ ἅγιος Παΐσιος: «Ὅταν ἐλέγχουμε κάποιον ἀπό ἀγάπη, εἴτε τήν καταλαβαίνει ὁ ἄλλος τήν ἀγάπη μας εἴτε ὄχι, ἡ ἀλλοίωση γίνεται στήν καρδιά του, ἐπειδή κινούμαστε ἀπό καθαρή ἀγάπη. Ἐνῶ ὁ ἔλεγχος πού γίνεται χωρίς ἀγάπη, μέ ἐμπάθεια, τόν κάνει τόν ἄλλο θηρίο γιατί ἡ κακία μας προσκρούει στόν ἐγωϊσμό του...Ὅταν ἀνεχώμαστε τόν ἄλλον ἀπό ἀγάπη, ἐκεῖνος τό καταλαβαίνει»....

   Ὁ ἅγιος Παΐσιος εἶχε ἰδιαίτερη πνευματική σχέση μέ τούς νέους. Τούς ἀγαποῦσε πραγματικά σάν παιδιά του, ἐνδιαφερόταν νά βροῦν τόν δρόμο τους καί προσευχόταν γι᾿αὐτούς. Τούς βοηθοῦσε νά ὑπερβοῦν τίς δυσκολίες καί τά προβλήματά τους. Συνέπασχε καί συμπονοῦσε μαζί τους. Αὐτοί πάλι μέ τή σειρά τους διαισθάνονταν τή μεγάλη του ἀγάπη καί τοῦ εἶχαν ἀπεριόριστη ἐμπιστοσύνη.
 Ἔβλεπες στό Κελλί του ναρκομανεῖς, ἀναρχικούς, παραστρατημένους, ψυχασθενεῖς, ἀπελπισμένους... Ἀφοῦ μέ τίς συμβουλές τοῦ Γέροντα μετανοοῦσαν καί συνέρχονταν, στή συνέχεια τόν ἐπισκέπτονταν ἀλλοιωμένοι πνευματικά…


 
Ἀποσπάσματα ἀπό τήν ὁμιλία τοῦ συγγραφέα μέ θέμα: «Ὁ παιδαγωγικός λόγος τῶν Ἁγιορειτῶν ἁγίων Παΐσίου καί Πορφυρίου γιά τούς νέους» στό πνευματικό κέντρο τοῦ προσκυνηματικοῦ ναοῦ τῆς Παναγίας Χαρακιανῆς, μετόχι τῆς ἱερᾶς μονῆς Τιμίου Προδρόμου Ἀτάλης-Μπαλῆ τῆς ἱερᾶς μητροπόλεως Ρεθύμνης. Κυριακή 9 Ἰουνίου 2019.

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

ΟΤΑΝ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΠΕΣΕ

                                                                     




                                                                                                               π. Παταπίου Καυσοκαλυβίτου
                                                      
                                                   Ὅταν τό Βυζάντιο ἔπεσε
Στή διάρκεια τῆς ὑπερχιλιόχρονης ἱστορίας του, τό Βυζάντιο ἀπετέλεσε πνευματικό φάρο πολιτισμοῦ καί ἀνθρωπισμοῦ, παράγοντα ἐκπολιτισμοῦ καί ἐκχριστιανισμοῦ τῶν γειτονικῶν λαῶν καί ὑπερασπιστή τῆς ὀρθοδοξης πίστης. Ἡ πνευματική ἀκτινοβολία του ὀφείλεται στό γεγονός ὅτι κατάφερε νά συνδυάσει μέ ἐπιτυχία τόν ἑλληνικό πολιτισμό μέ τόν χριστιανισμό καί νά δημιουργήσει ἕναν νέο πολιτισμό, ἀμάλγαμα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀνθρωπισμοῦ καί τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης.
  Γιά μᾶς τούς Ἕλληνες τό Βυζάντιο, αὐτή ἡ πολιτεία ἡ «θεοσκεπής καί θεοφύλακτος» δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνας ἱσχυρός κρίκος τῆς ἀδιάσπαστης ἱστορικῆς συνέχειας τοῦ Γένους μας. Εἶναι ὁ ἄμεσος πρόγονος, ἡ ἀληθινή μήτρα τοῦ πολιτισμοῦ μας. Εἶναι ἕνα δυναμογόνο κοίτασμα τῆς καθημερινότητας καί τοῦ συλλογικοῦ ὑποσυνειδήτου μας, εἶναι παρόν στά τραγούδια μας, στίς μυρωδιές τῆς κουζίνας, ἀλλά προπάντων στίς ψαλμωδίες καί τίς ὁλονυκτίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ κορυφαῖος θεοσύστατος βυζαντινός θεσμός πού ἄντεξε στίς συνθῆκες σκλαβιᾶς καί ἐκβαρβάρωσης, ἔσωσε τήν παιδεία καί τήν αὐτοσυνειδησία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τοῦ ἔδωσε τήν προοπτική τῆς Ἀνάστασης καί θέρμανε, καί θερμαίνει τήν ψυχή του στό φῶς τῆς ὀρθῆς πίστης, τῆς Ὀρθοδοξίας. 
Ἔχει γράψει ὁ διαπρεπής γάλλος βυζαντινολόγος Κάρολος Ντήλ, «Ὅταν τό Βυζάντιο ἔπεσε, ἡ Ἐκκλησία παρέσχε στόν Ἑλληνισμό ἀκόμη ἐξοχώτερη ἀπό πρίν ὑπηρεσία. Μαζί μέ τήν Ὀρθοδοξία διαφύλαξε καί τήν ἑλληνική ταυτότητα καί τήν ἑλληνική παιδεία», συνεχίζοντας τήν πνευματική καί πολιτιστική παρουσία τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
   Τό γεγονός τῆς Ἅλωσης εἶχε τεράστια σημασία γιά τόν Ἑλληνισμό καί τήν κατοπινή του πορεία. Γιά μᾶς τούς Ἕλληνες ἡ Ἅλωση ὑπῆρξε μιά κρισιμότατη στιγμή μας. Γιατί ἄρχισε γιά μᾶς μιά περίοδος μακρᾶς δοκιμασίας μέ μειωμένες ὅλες τίς δυνάμεις μας.
 Ἄν οἱ ψυχικές καί πνευματικές δυνάμεις τῶν ὑπόδουλων προγόνων μας δέν ἦσαν ἀκμαῖες, εἶναι ἀμφίβολο ἄν θά μποροῦσε τό Γένος νά ξεπεράσει τίς συνέπειες τῆς πτώσης, ὅπως συνέβη μέ ἄλλους λαούς στήν ἱστορία. Ἡ ἐμμονή ὅμως στήν ὀρθόδοξη παράδοση, καί μέσω αὐτῆς στήν ἑλληνικότητα, κρατοῦσε δεμένο τό Γένος μέ τίς ζωτικές πηγές του...


Ἀπόσπασμα ἀπό ὁμιλία τοῦ συγγραφέα μέ θέμα:
«Οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες τοῦ Γένους, φῶς στό σκοτάδι μετά τήν Ἅλωση τῆς Πόλης»
πού πραγματοποιήθηκε στίς 29 Μαΐου 2016 στά Χανιά
στό πνευματικό κέντρο τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἐλένης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνίας.

Σάββατο, 27 Απριλίου 2019

Ο ΑΝΑΠΕΣΩΝ

 μοναχός Πατάπιος Καυσοκαλυβίτης

Ο ΑΝΑΠΕΣΩΝ. ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ Β΄ ΜΙΣΟΥ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΣΤΟ ΚΥΡΙΑΚΟ ΤΗΣ ΣΚΗΤΗΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΙΕΡΟΜ. ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΕΞ ΑΓΡΑΦΩΝ

Μεγάλο Σάββατο πρωΐ.
  
 Ὁ λίθος τοῦ μνήματος ἔχει ἤδη ἀποκυλισθεῖ καί ὁ Χριστός, ἀφοῦ ἐπετέλεσε τό σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, σαββατίζει στόν τάφο.
   Κοιμᾶται ὡς σκύμνος, ὅπως τό μικρό λιοντάριο, καί ἀναπαυόμενος γιά τό μαρτύριο, μᾶς χαρίζει καινούργια ἀνάπαυση.
  Ἡ ζωή κεῖται στόν τάφο γιά νά ζωοποιήσει αὐτούς πού βρίσκονται στούς τάφους. «Καί ἀναπεσών, ἐκοιμήθη ὡς λέων. Τίς ἐγερεῖ σε βασιλεῦ;».
 Αὐτές οἱ ὀλίγες σκέψεις, γιά τό εἰκονογραφικό θέμα, πολύ συχνό καί ἀγαπητό στούς ἁγιορειτικούς ναούς: Ὁ Ἀναπεσών

                                   
Καλή Ἀνάσταση!

Ο ΑΝΑΠΕΣΩΝ. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

Η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ

                 Πατἀπιος μοναχός Καυσοκαλυβίτης
 
Τόν δωδέκατο αἰώνα, ἐμφανίζεται σέ εἰκόνες πού ἔβγαιναν σέ προσκύνηση τήν Μεγάλη Παρασκευή, ἐξέχουσα τοῦ Πάθους παράσταση, μέ πυκνά στήν εἰκαστική ἔκφρασή της νοήματα.
 
 
Εἰκονίζεται ὁ Χριστός, ἡ Ἄκρα Ταπείνωσις, νεκρός μπροστά στόν σταυρό, ὄρθιος μπροστά στήν σαρκοφάγο.
  Εἶναι ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ βασιλεύς τῆς Δόξης, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, πού συναντᾶμε καί ἀργότερα στήν τοιχογραφία τῆς Ἀποκαθήλωσης.
 Στίς τοιχογραφίες ναῶν, ἡ παράσταση διακόσμησε ἐπίσης τήν κόγχη τῆς Πρόθεσης, ἰδίως στήν μεσοβυζαντινή ἐποχή.

     
Ἡ χαρμολύπη τῶν Ἐγκωμίων.
 Βράδυ Μεγάλης Παρασκευῆς στό Ἅγιον Ὄρος.
 Οἱ μοναχοί καί οἱ προσκυνητές περνοῦν κάτω ἀπό τόν ἱερό χρυσοκέντητο ἐπιτάφιο καί εἶναι σάν νά μπαίνουν κι αὐτοί στόν τάφο μαζί μέ τόν Χριστό. Καί ὅποιος μπαίνει μαζί μέ τόν Χριστό στόν τάφο, ἀνασταίνεται μαζί του! Ὁ Χριστός πού εἶναι ζωή, κατεβαίνει στόν Ἄδη γιά νά τόν ζωοποιήσει, νά τόν κάνει κι αὐτόν ζωή.

Η ΑΚΡΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ.
 ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
(ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ)

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

«Καθαρθῶμεν τάς αἰσθήσεις καί ὀψόμεθα»

Γέροντος Παταπίου Καυσοκαλυβίτου
«Καθαρθῶμεν τάς αἰσθήσεις καί ὀψόμεθα»
Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ. ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ (ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ) ΣΤΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. 
ΕΡΓΟ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΚ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ. 1779
Κύριος, πρίν ἀπό τόν Μυστικό Δεῖπνο, ζώστηκε τό «λέντιον» καί ἔπλυνε τά πόδια τῶν μαθητῶν Του, δείχνοντάς μας ὅτι ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στή θέωση, περνάει ἀπό τήν πύλη τῆς ταπεινώσεως καί τῆς ἐν Χριστῷ κοινωνίας μέ τόν συνάνθρωπο (Ἀκολουθία τοῦ Νιπτῆρος).
 Μόνο ἔτσι θά μπορέσουμε νά συμμετέχουμε στό κατεξοχήν μυστήριο τῆς συναντήσεως τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Χριστό, πού εἶναι καί τό κέντρο τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας· τήν Θεία Εὐχαριστία (Μεγάλη Πέμπτη).
Συμπορευόμενοι νοερά μέ τόν Χριστό στό δρόμο γιά τόν Γολγοθᾶ, ἄς σταθοῦμε κι ἐμεῖς κάτω ἀπό τόν Σταυρό. Κι ἐκεῖ πού Ἐκεῖνος θά σταυρώνεται γιά τίς δικές μας ἁμαρτίες, ἄς σταυρώσουμε τά πάθη μας·
 «Τάς αἰσθήσεις ἡμῶν καθαράς τῷ Χριστῷ παραστήσωμεν, καί ὡς φίλοι τάς ψυχάς ἡμῶν θύσωμεν δι’ αὐτόν, καί μή ταῖς μερίμναις τοῦ βίου, συμπνιγῶμεν ὡς ὁ Ἰούδας...»
                                                           (α΄ ἀντίφωνο ἀκολουθίας τῶν Παθῶν)

Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Εἰσερχόμενοι στόν Νυμφῶνα τοῦ Σωτήρα τῆς ψυχῆς μας

                                                     Γέροντος Παταπίου Καυσοκαλυβίτου
Εἰσερχόμενοι στόν Νυμφῶνα τοῦ Σωτήρα τῆς ψυχῆς μας
Μεγάλη Ἑβδομάδα ξεκινᾶ μέ τήν ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου τό βράδυ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων καί φθάνει μέχρι τήν πρωϊνή λειτουργία τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. Ἑβδομάδα μυσταγωγική, λαμπρότητα ἁγιοπνευματική, σιγεῖ πᾶσα σάρκα καί ἡ ἱεροπρεπής τάξη τοῦ συναξαρίου μᾶς ἀναγγέλει ὅτι: «Τῇ ἁγίᾳ καί Μεγάλῃ Ἑβδομάδᾳ, οἱ τά πάντα καλῶς παραταξάμενοι θεῖοι Πατέρες, ἀλληλοδιαδόχως ἔκ τε τῶν θείων Αποστόλων καί τῶν ἱερῶν Εὐαγελλίων παραδεδώκασι…».
  Ἡ ἐκκλησιαστική τάξη, πού ἀντικατοπτρίζει τήν τάξη τοῦ οὐράνιου καί φρικτοῦ θυσιαστηρίου, στό Ἅγιον Ὄρος διαφυλάσσεται γιά αἰῶνες ἀπαρασάλευτη καί κατά τή διάρκεια τῆς Μεγάλη Ἑβδομάδας καί τοῦ Πάσχα.
«Ἡ εἰκών τοῦ Νυμφίου τοποθετεῖται ἐπί τῆς ἁγίας τραπέζης καί ἅπτεται κηρίον ἔμπροσθεν αὐτῆς. Ὁ ἱερεύς θυμιᾶ εἰς τό ‘’Ἐπακούσαι σου’’ διά τοῦ παπαδικοῦ κατσίου, ὡς εἴθισται. Ὀ ἐκκλησιαστικός φροντίζει νά διατηρηθῇ ἀννημένον ἕως τῆς τοῦ Νυμφίου ἐξόδου ὑπό τοῦ ἱερέως, ἄν καί κατά τήν ἀρχαίαν τάξιν ἡ εἰκών τοποθετεῖται ὑπό τοῦ εκκλησιαστικοῦ εἰς τό προσκυνητάριον, ἄνευ ἰδιαιτέρας ἐξόδου.
 Μετά τόν Ἑξάψαλμον καί τήν συναπτήν ψάλλεται τό ‘’Ἀλληλούϊα’’ ἀργόν εἰς ἀρχαῖον μέλος καί δίς εἰς σύντομον. Εἶτα τό ἀργόν ‘’Ἰδού ὀ Νυμφίος’’ δίς καί ἅπαξ σύντομον.
Ἀρχομένου τοῦ πρώτου τροπαρίου ἐξέρχεται διά τῆς ὡραίας πύλης ὁ ἱερεύς μετά τῆς εἰκόνος τοῦ Νυμφίου καί θέτει αὐτήν εἰς τό προσκυνητάριον, προπορευομένου τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μετά εἰσοδικοῦ. Χαιρετᾶ ὁ ἱερεύς, εἶτα ὁ ἡγούμενος καί οἱ λοιποί κατά τήν τάξιν αὐτῶν. Ὁ ἐκκλησιαστικός ἀνάπτει τήν τοῦ προσκυνηταρίου λαμπάδα…».
 (ἀπό τό Ἁγιορειτικόν Τυπικόν τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἀκολουθίας)

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΟΣΧΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 Ἡ μελέτη αὐτή τοῦ μοναχοῦ Παταπίου Καυσοκαλυβίτου δημοσιεύθηκε στό περιοδικό Ἡπειρωτικό Ἡμερολόγιο ΛΑ΄ (2012) 5-60.

Σχέσεις Μοσχοπόλεως καί Ἁγίου Ὄρους. Οἱ περιπτώσεις τοῦ Βίου τοῦ ὁσιομάρτυρος Νικοδήμου καί τοῦ ἔργου τῶν ζωγράφων Κωνσταντίνου καί Ἀθανασίου ἀπό τήν Κορυτσᾶ καί Δαβίδ ἀπό τή Σελενίτζα

 Ο οσιομάρτυς Νικόδημος
Τοιχογραφία στο νάρθηκα του Κυριακού της Βατοπαιδινής σκήτης Αγίου Δημητρίου Αγίου Όρους (1806 ή 1816)
Βενιαμίν μοναχός και Ζαχαρίας ιερομόναχος Γαλατσιάνοι



Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

ΤΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΚΗΤΗΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ (19ος - 20ος ΑΙΩΝΑΣ)

Εισήγηση του Παταπίου μοναχού Καυσοκαλυβίτου στο: 
Β’ Ἐπιστημονικοῦ Συμποσίου Νεοελληνικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Τέχνης (Βυζαντινό καί Χριστιανικό Μουσεῖο, 26-27 Νοεμβρίου 2010), Ἀθήνα 2012

Οι Άγιοι Θεόδωροι (1923), Ιωαννίκιος Ιερομόναχος
Ιερός ναός Αγίου Βασιλείου, Βραχνέικα Πατρών


Το άρθρο μπορείτε να το βρείτε σε pdf εδω.

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2018

ΔΕΥΤΕ ΙΔΩΜΕΝ ΠΙΣΤΟΙ


Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί!
Εἰκονογραφικές προσεγγίσεις στό μυστήριο τῶν Χριστουγέννων




                                                   Παταπίου μοναχοῦ Καυσοκαλυβίτου

παράσταση τῆς Γεννήσεως παρέχει μέ τήν παρουσία της στόν ναό ὁρατή μαρτυρία τοῦ κοσμογονικοῦ γεγονότος τῆς ἐνανθρώπησης τοῦ Θεοῦ Λόγου, καθώς αἰσθητοποιοῦνται ὅλα τά ἀναγνώσματα, πατερικές ὁμιλίες καί ὕμνοι πού ψάλλονται εἴτε προεόρτια εἴτε ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Ὁ εἰκονογραφικός τύπος τῆς ἑορτῆς διαμορφώθηκε ἔτσι ὥστε νά συνοψίζει τήν θεολογία τῶν Χριστουγέννων ἐνδύοντάς την μέ ἄρτια αἰσθητική μορφή.
  Ὅλες οἱ παραστάσεις τῆς Γεννήσεως εἶναι γεμᾶτες μέ μία κατάσταση βαθειᾶς πνευματικῆς σκέψης. Σ᾿ αὐτές, ὅπως ἄλλωστε καί στή σχετική ὑμνογραφία, τό θεῖο καί τό ἀνθρώπινο στοιχεῖο, τό γήϊνο καί τό οὐράνιο συμπλέκονται καί συμπορεύονται, ἀφοῦ μάλιστα τό τεχθέν εἶναι τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος: τά οὐράνια καί τά ἐπίγεια συγχορεύουν γιά τήν ἀνεκλάλητη χαρά, οἱ Ἄγγελοι ὑμνοῦν, οἱ Ποιμένες δοξολογοῦν, οἱ Μάγοι προσκυνοῦν, τά ὄρη σκιρτοῦν, ἡ οἰκουμένη προσφέρει τά δῶρα της στό νεογέννητο βρέφος, ἡ Παρθένος γίνεται ἔμψυχος ναός καί θρόνος Χερουβικός τοῦ Ὑψίστου καί τέλος, τό βουνό, τό σπήλαιο, ἡ φάτνη καί τά ζῶα συνυπάρχουν μέ τόν χρυσό φόντο, κυρίως στίς φορητές εἰκόνες, πού συμβολίζει τόν πνευματικό χῶρο τοῦ οὐρανοῦ. 






Ἀπόσπασμα ἀπό διάλεξη τοῦ συγγραφέα ὑπό τόν τίτλο: Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί! Εἰκονογραφικές προσεγγίσεις στό μυστήριο τῶν Χριστουγέννων καί θέμα τήν ἑρμηνεία καί τή θεολογία τῆς εἰκόνας τῶν Χριστουγέννων. 
Ἡ διάλεξη πραγματοποιήθηκε τήν Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2018 στό Ἀμφιθέατρο τοῦ Δρομοκαϊτίου Ψ.Ν.Α. στό Χαϊδάρι τῆς Ἀττικῆς.
Στήν ἐκδήλωση συμμετεῖχε ὁ πολυμελής χορός ἱεροψαλτῶν «Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση» τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου Πολυδρόσου ὑπό τή διεύθυνση τοῦ π. Λάμπρου Ἀνδρεάκη, πού θά ἀπέδωσε ὕμνους τῆς Ἑορτῆς καί χριστουγεννιάτικα κάλαντα ἐνῶ προβλήθηκε καί σύντομο ντοκυμαντέρ γιά τό Ἅγιον Ὄρος.

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ


«Ἅπαντας εὐφημήσωμεν σήμερον πιστοί, τοὺς πρὸ τοῦ νόμου Πατέρας»

Ἀπό τό Δοξαστικό τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Κυριακής τῶν Προπατόρων

 
Μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, βρισκόμαστε λίγες ἡμέρες πρίν τά Χριστούγεννα, τή μητρόπολη τῶν χριστιανικῶν Ἑορτῶν καί ἡ Ἐκκλησία μας προβάλλει τούς ἁγίους Προπάτορες, οἱ ὁποῖοι στό πέρασμα τῶν αἰώνων εὐαρέστησαν τόν Θεό, προφήτεψαν καί ἀνέμεναν τήν σάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου, μέσα ἀπό τήν ὁποία ἦλθε τό πλήρωμα, ἡ τελείωση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Παράλληλα, μέσα ἀπό τήν ἑορτή αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τή μνήμη τῶν κατά σάρκα προγόνων τοῦ Χριστοῦ.

Πρόκειται γιά ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, ἐνῶ ἔζησαν στήν πρό Χριστοῦ μακραίωνη περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τήν ἐποχή τοῦ νόμου καί ὄχι τῆς χάριτος πού ἀκολούθησε τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου, εἶχαν προσανατολίσει τή ζωή τους στήν προοπτική τῆς ἔλευσης τοῦ Σωτῆρα Χριστοῦ, βιώνοντας μέ τόν τρόπο αὐτό, τήν ἐν Χριστῶ ζωή, σέ ἐποχές πρό Χριστοῦ. Οἱ ἅγιοι Προπάτορες δέχθηκαν τήν κλήση τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά γίνουν συνεργοί Του στό μυστήριο τῆς ἐν Χριστῶ σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου καί βίωσαν τήν προσωπική τους δικαίωση καθώς καί τήν ἐπιβεβαίωση τῆς πίστης τους μέ τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Τά ὀνόματα τῶν ἁγίων Προπατόρων μνημονεύονται, κυρίως τήν ἑπομένη Κυριακή τῆς πρό τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως, προκειμένου νὰ καταδειχθεῖ ἡ ἱστορικότητα τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ καί ὅτι ὁ Ἰησοῦς, ὄντας Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἔχει ἔλθει «ἐν σαρκί», ὡς πραγματικὴ ἀνθρώπινη ὕπαρξη….

Παράλληλα, στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀναγινώσκεται ἡ περικοπὴ ἀπὸ τὸ ΙΔ΄ κεφάλαιο τοῦ κατά Λουκᾶν Εὐαγγελίου, στήν ὁποῖα περιγράφεται ἡ πρόσκληση στὸ δεῖπνο τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καὶ παράλληλα ἡ ἀπόρριψή της ἀπό πολλούς.

Ἡ παραβολή τοῦ μεγάλου δείπνου εἰκονίζει τήν ἁγία μας Ἐκκλησία, πού ἐκφράζεται μέσα ἀπό τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ πρόσκληση νά συμμετάσχουμε ὅλοι στό μεγάλο δεῖπνο εἶναι μιά διαχρονική πρόσκληση νά γίνουμε πιστά μέλη τῆς Εκκλησίας, νά κοινωνοῦμε ἀκατακρίτως τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Πρόκειται γιά μία πρόσκληση πού ἀπευθύνεται στόν καθένα ἀπό ἐμᾶς προσωπικά καί συνεχίζεται μέσα στή Θεία Λειτουργία, τό «μυστήριο τῶν μυστηρίων»…



Ἀπόσπασμα Ὁμιλίας τοῦ γέροντα Παταπίου Καυσοκαλυβίτη κατά τή διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας, τήν Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018, στόν ἱερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Νέας Φωκαίας Χαϊδαρίου.