Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Ἀνασηκώνοντας τόν λίθο τῆς πέτρινης καρδιᾶς μας




                                                                Γέροντος Παταπίου Καυσοκαλυβίτου

Ἀνασηκώνοντας τόν λίθο τῆς πέτρινης καρδιᾶς μας

 Βράδυ Μεγάλης Παρασκευῆς στό Ἅγιον Ὄρος.
Οἱ μοναχοί καί οἱ προσκυνητές περνοῦν κάτω ἀπό τόν ἱερό χρυσοκέντητο ἐπιτάφιο καί εἶναι σάν νά μπαίνουν κι αὐτοί στόν τάφο μαζί μέ τόν Χριστό. Καί ὅποιος μπαίνει μαζί μέ τόν Χριστό στόν τάφο, ἀνασταίνεται μαζί του! Ὁ Χριστός πού εἶναι ζωή, κατεβαίνει στόν Ἄδη γιά νά τόν ζωοποιήσει, νά τόν κάνει κι αὐτόν ζωή.



Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΠΕΣΩΝ. ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ. 
ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ. 1544


Μεγάλο Σάββατο πρωΐ.
Ὁ λίθος τοῦ μνήματος ἔχει ἤδη ἀποκυλισθεῖ καί ὁ Χριστός, ἀφοῦ ἐπετέλεσε τό σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, σαββατίζει στόν τάφο. Κοιμᾶται ὡς σκύμνος, ὅπως τό μικρό λιοντάρι, καί ἀναπαυόμενος γιά τό μαρτύριο, μᾶς χαρίζει καινούργια ἀνάπαυση. Ἡ ζωή κεῖται στόν τάφο γιά νά ζωοποιήσει αὐτούς πού βρίσκονται στούς τάφους. «Καί ἀναπεσών, ἐκοιμήθη ὡς λέων. Τίς ἐγερεῖ σε βασιλεῦ;». Λίγες σκέψεις, γιά τό εἰκονογραφικό θέμα, πολύ συχνό καί ἀγαπητό στούς ἁγιορειτικούς ναούς: Ὁ Ἀναπεσών.